Αλήθειες και ψέματα για την αιολική ενέργεια. Μια ενημέρωση για όσους δεν έχουν ενημερωθεί…

Αλήθειες και ψέματα για την αιολική ενέργεια

Μια ενημέρωση για όσους δεν έχουν ενημερωθεί…

Εισαγωγή

Η χώρα μας αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια ένα τεράστιο ζήτημα: την εξάπλωση χιλιάδων ανεμογεννητριών (α/γ) στα βουνά και τα νησιά μας. Το Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ (2008) και το νομοσχέδιο Επιτάχυνσης των ΑΠΕ (2009) επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα μας σε ένα τεράστιο αιολικό πάρκο.

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα στις νησιωτικές περιοχές προσπαθεί να διαφωτίσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Λίγοι έχουν καταλάβει τι πρόκειται να συμβεί, επειδή τα ΜΜΕ και η αιολική βιομηχανία προβάλλουν μόνο την θετική πλευρά των αιολικών πάρκων αποκρύπτοντας τα σοβαρές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Οι φωνές των τοπικών κοινωνιών που επισημαίνουν τις επιπτώσεις αγνοούνται από την επίσημη πολιτεία και λοιδορούνται με γελοία επιχειρήματα στα ΜΜΕ. Τα στοιχεία που παραθέτουμε βασίζονται σε ανεξάρτητους επιστήμονες και τεχνικούς που δεν έχουν κανένα συμφέρον από την επιβολή των αιολικών πάρκων (ΑΠ). Ιδιαίτερα βοηθητικό και ενημερωτικό είναι το βιβλίο The Wind Farm Scam (2009) από το οποίο προέρχονται και τα περισσότερα στοιχεία.

Τα επιχειρήματα που εκθέτουμε είναι δύο ειδών: πρώτον, η τεχνολογία της αιολικής ενέργειας δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα ούτε να συμβάλλει αποτελεσματικά στη μείωση των εκπομπών CO2. Δεύτερον, η μαζική εγκατάσταση α/γ θα έχει σοβαρές συνέπειες στα φυσικά τοπία της χώρας μας και άμεσο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων και τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός. Η βιαστική και επιπόλαιη απόφαση να σπείρουμε χιλιάδες α/γ σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας θα υποβαθμίσει εκτεταμένες και σημαντικές περιοχές της χώρας μας. Η δική μας πρόταση στο ενεργειακό πρόβλημα εστιάζει στη σημασία της εξοικονόμησης και την προώθηση των ΑΠΕ μικρής κλίμακας που καθιστούν κάθε κάτοικο και τόπο αυτοδύναμο.

Μεγάλες ποσότητες άγριας ρίγανης και βοτάνων έχουν ξεριζώσει τα τελευταία χρόνια επιτήδειοι στα βουνά μας.

Μεγάλες ποσότητες άγριας ρίγανης και βοτάνων έχουν ξεριζώσει τα τελευταία χρόνια επιτήδειοι στην περιοχή μας, πουλώντας τη για «χρυσάφι». Το Δασαρχείο… λαμβάνει τα μέτρα του.
Όπως αναφέρει  ο διευθυντής της Διεύθυνσης Δασών Τρικάλων Χρήστος Κουτσονάσιος «είναι γνωστό ότι στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές του Ν. Τρικάλων φύεται ένας μεγάλος αριθμός αρωματικών φυτών και φαρμακευτικών βοτάνων, τα οποία ανήκουν  στην οικογένεια των χειλανθών, οικογένεια στην οποία ανήκουν περί τα 4.000 είδη που εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον κόσμο και από αυτά πάνω από 250 είδη, τα συναντάμε στην χώρα μας και αποτελούν σημαντικότατο κομμάτι της χλωρίδας μας.
Τα πιο πολλά είδη της οικογένειας των χειλανθών που αναφέραμε πιο πάνω δεν είναι χρήσιμα μόνον ως αρωματικά, αλλά και ως φαρμακευτικά, καλλωπιστικά και μελισσοτροφικά.
Τα πιο γνωστά σε όλους μας αρωματικά φυτά που συναντώνται αυτοφυώς στις περιοχές του Νομού μας είναι: η ρίγανη, το τσάϊ  του βουνού, το φασκόμηλο, το θυμάρι, το δεντρολίβανο, ο άγριος δυόσμος, η λεβάντα κ.α.

ΓΕΦΥΡΑ ΚΟΡΑΚΟΥ -66 ΧΡ0ΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΤΗΣ

 Ήταν το μεγαλύτερο πέτρινο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων.

Συμπληρώνονται σήμερα 66 χρόνια από την ανατίναξη της ιστορικής γέφυρας Κοράκου, στην κοιλάδα του Αχελώου στα πέτρινα χρόνια του εμφυλίου και κοντά στα 500 χρόνια από την αρχική κατασκευή της.
Επί πάνω από 400 χρόνια η γέφυρα Κοράκου ήταν το μεγαλύτερο πέτρινο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων. Άντεξε σε σεισμούς, στην ορμητικότητα του Αχελώου ,στους επί αιώνες Τούρκους κατακτητές αλλά πώς θα μπορούσε να αντέξει στην ανατίναξή της στα χρόνια του εμφύλιου σπαραγμού?
Το πελώριο γεφύρι με άνοιγμα 48 μ. και ύψος 26 σωριάστηκε στις 28 Μαρτίου του 1949.
Δύο μικρά κομμάτια θύμιζαν το αλλοτινό της μεγαλείο! Αλλά και αυτά σαρώθηκαν με τις πρόσφατες πλημμύρες.
Η προσπάθεια ανακατασκευής της γέφυρας που ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια –και από κάποιους λοιδορήθηκε- παίρνει νέα πνοή και νέα δυναμική και βρίσκει ολοένα και περισσότερους συμμάχους κυρίως στην Ευρώπη ... 
 http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231395937#.VRZ-Z_iB8Kc.facebook

Από νερό και άνεμο το «φως» στο Ελ Ιέρο

Από νερό και άνεμο το «φως» στο Ελ Ιέρο

   

Πρόκειται για το πρώτο νησί παγκοσμίως που τροφοδοτείται αποκλειστικά από το συνδυασμό αιολικής και υδροηλεκτρικής ενέργειας, αξιοποιώντας τις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή.

Το Ελ Ιέρο στις Κανάριες Νήσους είναι το πρώτο νησί παγκοσμίως που στηρίζεται πλέον αποκλειστικά στην αιολική και υδροηλεκτρική ενέργεια. Ένα λαμπρό παράδειγμα ενεργειακής αυτάρκειας και βιωσιμότητας.

Για να φτάσει κανείς στο ηφαιστειογενές νησί Ελ Ιέρο με τους 10.000 κατοίκους, πρέπει να κάνει δύο αεροπορικές πτήσεις και μία διαδρομή με φέρι μπόουτ. Το Ελ Ιέρο βρίσκεται στον Ατλαντικό Ωκεανό, 1000 χλμ. μακριά από την ευρωπαϊκή ενδοχώρα και ήταν το τελευταίο ευρωπαϊκό έδαφος που είδε ο Χριστόφορος Κολόμβος πριν φτάσει στο Νέο Κόσμο.

Αποτελεί τμήμα των Κανάριων Νήσων και υπάγεται διοικητικά στην Ισπανία, αν και για να φτάσει κανείς εδώ από την Ιβηρική χερσόνησο απαιτούνται 12 ώρες. Μέχρι πρόσφατα το Ελ Ιέρο κάλυπτε τις ενεργειακές του ανάγκες από πετρέλαιο, το οποίο έφτανε εδώ με μία ιδιαίτερα χρονοβόρα και ακριβή διαδικασία.

Πλέον να πράγματα έχουν αλλάξει. Το Ελ Ιέρο αποτελεί για το 2014 την πρώτη νησιωτική περιοχή στον κόσμο που είναι ενεργειακά αυτάρκης. Από εκεί που ήταν απόλυτα εξαρτημένη στα ορυκτά καύσιμα, σήμερα τροφοδοτείται κατά 100% από τον συνδυασμό αιολικής και υδροηλεκτρικής ενέργειας, αξιοποιώντας τις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή.

«Πράσινα» νησιά υπάρχουν και αλλού. Αντίστοιχες είναι οι περιπτώσεις της νήσου Τοκελάου στον Ειρηνικό Ωκεανό καθώς και του δανέζικου νησιού Σάμσο. Ωστόσο η διαφορά έγκειται στο ότι το Ελ Ιέρο έκανε την ενεργειακή μετάβαση όντας εντελώς αποκομμένο από άλλες ενεργειακές πηγές.

Εκμετάλλευση των ίδιων φυσικών πόρων

Πέντε τεράστιες ανεμογεννήτριες απόδοσης 48 κιλοβατώρων βρίσκονται διάσπαρτες κατά μήκος των ακτών και δουλεύουν ακατάπαυστα νυχθημερόν. Όταν πνέουν ισχυροί άνεμοι, η ενέργεια που περισσεύει χρησιμοποιείται για την άντληση θαλασσινού νερού σε ένα φράγμα. Το νερό που αποθηκεύεται εκεί χρησιμοποιείται με τη σειρά του για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, όταν η ταχύτητα του ανέμου δεν επαρκεί για την παραγωγή αιολικής.

«Οι ανεμογεννήτριες έχουν ύψος 64 μ. Η μεταφορά τους στο νησί ήταν εφιάλτης από οικονομική άποψη. Αρχικά είχαν διασπαστεί σε τρία μέρη και μεταφέρονταν σταδιακά σε διαφορετικά λιμάνια. Έπρεπε μάλιστα να διαπλατυνθούν δρόμοι για τη μεταφορά τους στα σημεία όπου θα τοποθετούνταν», αναφέρει ο ισπανός μηχανικός Χουάν Μανουέλ Κιντέρο, επικεφαλής του αιολικού και υδροηλεκτρικού σταθμού Gorona del Viento.

Το ενδιαφέρον στην περίπτωση του Ελ Ιέρο είναι η πρωτοποριακή σύνδεση της αιολικής με την υδροηλεκτρική ενέργεια σε ένα σύστημα, το οποίο, όπως εξηγεί ο Κιντέρο, λειτουργεί σχετικά απλά: «Μέχρι στιγμής η παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας γινόταν ξεχωριστά. Κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε συνδυάσει σε ένα σύστημα το νερό με τον άνεμο. Οι ανεμογεννήτριες και οι υδροηλεκτρικές γεννήτριες αγοράστηκαν ξεχωριστά, προκατασκευασμένες. Η καινοτομία έγκειται στη σύνδεση των δύο συστημάτων».

Επενδύοντας στο μέλλον

Το Ελ Ιέρο αξιοποιεί τις ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες που επικρατούν στον Ατλαντικό

Το πρόγραμμα μετάβασης στην «πράσινη» ενέργεια με το καινοτόμο αυτό σύστημα χρηματοδοτήθηκε με 90 εκατομ. ευρώ από την ισπανική κυβέρνηση, το τοπικό Πανεπιστήμιο και μια ισπανική εταιρεία παραγωγής ενέργειας. Ο σταθμός Gorona del Viento ήταν ένα από τα τελευταία ενεργειακά πρότζεκτ που χρηματοδοτήθηκαν από την ισπανική κυβέρνηση πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση. Ωστόσο το έργο ολοκληρώθηκε με επιτυχία και αποφέρει ήδη σημαντικά έσοδα.

Σύμφωνα με τον κυβερνήτη της περιοχής Αλπίδιο Άρμας οι επενδύσεις στον τομέα αυτό λειτουργούν ως «μαγνήτης», προσελκύοντας στο μικρό νησί πολλούς νέους εργαζομένους που το είχαν εγκαταλείψει. Ο Άρμας δηλώνει περήφανος για την ενεργειακή «κατάκτηση» του Ελ Ιέρο, ωστόσο υπάρχει και η άλλη πλευρά. Παρά το γεγονός ότι η παραγόμενη ενέργεια είναι απόλυτα φιλική προς το περιβάλλον, δεν είναι το ίδιο φιλική και προς την «τσέπη» των καταναλωτών, μιας και η τιμή ηλεκτρικού ρεύματος δεν μειώθηκε.

Η τιμή ηλεκτρικού ρεύματος καθορίζεται ενιαία για το σύνολο της ισπανικής επικράτειας, ανεξαρτήτως της πηγής από την οποία προέρχεται. Εντούτοις στόχος του Ελ Ιέρο, σύμφωνα με τον κυβερνήτη του, είναι να συνεχίσει αποκλειστικά στον δρόμο των ανανεώσιμων πηγών. Ο νέος στόχος είναι μέχρι το 2020 όλα τα αυτοκίνητα του νησιού να κινούνται επίσης με «πράσινη» ηλεκτρική ενέργεια.