Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Η χαμένη τιμή του χλιδόφτωχου


Χειρότερο απ’ το βλέμμα ενός δαρμένου σκύλου είναι το βλέμμα ενός ανθρώπου σαν δαρμένου σκύλου. Το βλέμμα του φόβου που δεν τον φιλτράρει η λογική, που δεν τον αναιρεί καμιά ελπίδα. Δεν υπάρχει χειρότερος φόβος απ’ τον αόριστο φόβο. Δεν ξέρεις τι πρέπει να φοβάσαι και καταλήγεις να φοβάσαι τα πάντα. Λίγο πριν απ’ το τέλος, φοβάσαι τον φόβο σου και καταλήγεις να φοβάσαι τον εαυτό σου.
Η συντριβή του συστήματος και το τέλος του διεστραμμένου «εγώ»

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2011

Είναι η Ευρώπη που χρωστάει στην Ελλάδα! / της Κατρίν Μαρτέν

Ζώντας εδώ κι οκτώ χρόνια στην Ελλάδα την κατάσταση της χώρας και τις αντιδράσεις που αυτή προκαλεί, νιώθω υποχρεωμένη να παρέμβω. Εδώ και μήνες δίδεται για την Ελλάδα η εικόνα μιας χώρας όπου βασιλεύει η διαφθορά, όπου η φοροδιαφυγή είναι εθνικό άθλημα κι όπου τα σκάνδαλα ξεσπούν και αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο με πυρετώδη ρυθμό. Τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν είναι εντελώς ψέμα -και πρόθεσή μου δεν είναι να εξωραΐσω την πραγματικότητα. Από την άλλη, συχνά η νοηματοδότηση κάποιου πράγματος εξαρτάται και από το πώς αυτό λέγεται. Όμως, καθ' α γνωρίζω:

Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011

Τι σημαίνει κούρεμα του χρέους 50%? Σε απλά ελληνικά 10 ερωτήσεις και απαντήσεις​. ......

Οι ιδιώτες επενδυτές πρέπει να αυξήσουν τη συνεισφορά τους στην προτεινόμενη δεύτερη φάση της προσπάθειας διάσωσης της ελληνικής οικονομίας, ξεκαθάρισε η Ανγκελα Μέρκελ έπειτα από τις συνομιλίες που είχε στις Βρυξέλλες με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και άλλους ανώτατους αξιωματούχους της ΕΕ.
«Η συμφωνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 21ης Ιουλίου προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στη διαδικασία διάσωσης της Ελλάδας. Τώρα πρέπει να δούμε αν τα νεότερα οικονομικά στοιχεία απαιτούν αναθεώρηση της απόφασης εκείνης. Αν χρειαστεί θα γίνει ένας αναπροσδιορισμός», δήλωσε η γερμανίδα καγκελάριος σε συνέντευξη τύπου που έδωσε μετά τη συνάντησή της με τον Μπαρόζο.

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011


Η οικολογία και ο Γκάντι
του Αντόνιο Στάνγκο

Κάθε αναφορά στον Γκάντι οφείλει να γίνεται στο πλαίσιο μιας προϋπόθεσης: ότι είπε η έγραψε, σε διάφορες περιστάσεις και σε διαφορετικές συγκυρίες, δεν θα πρέπει να λαμβάνεται σαν καθολικά «έγκυρο» και «έγκυρο» για «πάντα». Όποιος δεν το κάνει προδίδει την ίδια του την προσέγγιση στην ύπαρξη όπως διαφαίνεται από τον υπότιτλο που διάλεξε για την αυτοβιογραφία του στην αγγλική: «Η ιστορία των πειραματισμών μου με την αλήθεια». «Πειραματισμοί» λοιπόν και όχι καθολικές αλήθειες μαζί με μια πρόδηλη πρόσκληση αμφισβήτησης κάθε βεβαιότητας. Ως εκ τούτου, αυτό που επιτρέπει την ανάδειξη της «μεθοδολογίας» του, σε όλα τα επίπεδα και όλα τα πεδία, είναι ο σφικτός συγκερασμός της γραπτής του μαρτυρίας και του χειροπιαστού του παραδείγματος. Εξάλλου, μεταξύ των δυτικών στοχαστών που τον επηρέασαν περισσότερο συγκαταλέγεται ο Τζιουζέπε Ματσίνι του «Καθήκοντα του Ανθρώπου» και της ενότητας μεταξύ διαλογισμού και πράξης.

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011

Μείνετε πεινασμένοι. Κάντε την τρέλα σας.

Τον Ιούνιο του 2005, ο ιδρυτής της Apple που πέθανε χθες, είχε κάνει μια συγκλονιστική ομιλία κατά την τελετή αποφοίτησης στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Κατά τη διάρκειά της, οι περισσότεροι απόφοιτοι έκλαιγαν συνεχώς. Η ομιλία έχει διαβαστεί από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και αποτελεί ένα είδος αυτοβιογραφίας αλλά και την πνευματική κληρονομιά αυτού του ξεχωριστού ανθρώπου.(το βίντεο της ομιλίας στο webtv του Tvxs)
Είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας σήμερα στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Για να σας πω και την αλήθεια, αυτό είναι το πλησιέστερο που έχω φτάσει ποτέ σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό, όλο κι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς τρεις ιστορίες.

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

Το πείραμα του Wörgl –
Μια ιστορία σαν παραμύθι

Μια μεγάλη απόφαση



Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους. Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής,  είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011


Να ξ Να ξαναβρούμε το νόημα της δημοκρατίας

ΝΑ  ΞΑΝΑΒΡΟΥΜΕ ΤΟ  ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 

Λίγοι αμφιβάλλουν ότι η κρίση αποτελεί χρεοκοπία όλου του πολιτικού συστήματος.  Η χρεοκοπία όμως δεν αφορά μόνο τους εκπροσώπους του και τα κόμματά τους, αλλά και τον τρόπο που λειτουργούν οι θεσμοί. Το αίτημα για πραγματική δημοκρατία, πιο άμεση και πλήρως υπόλογη στους πολίτες, έχει ήδη τεθεί το τελευταίο διάστημα από το αυθόρμητο κίνημα των πολιτών στις πλατείες, και όλα δείχνουν ότι θα μείνει για καιρό στο προσκήνιο.  
Toυ  Γιάννη Παρασκευόπουλου 
Μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων
Ανοίγοντας το διάλογο για μια πράσινη πρόταση για τους πολιτικούς θεσμούς
Η δημοκρατία που είχαμε, είχε δείξει τις αναπηρίες της πολύ πριν ξεσπάσει η κρίση: συγκεντρωτικό κράτος, παντοδυναμία του πρωθυπουργού, κομματική νομή της εξουσίας και  έλλειμμα αξιοπιστίας των κομμάτων, κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες που διασφάλιζαν την ψήφιση οποιουδήποτε νομοσχεδίου, δικαιολογημένη αίσθηση των πολιτών ότι ελάχιστα επηρεάζουν τις εξελίξεις, επικέντρωση των συζητήσεων στα πρόσωπα και όχι στις πολιτικές.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι δίνουμε στη διακυβέρνηση μια έννοια ριζικά διαφορετική:  διαμόρφωση ευρύτερα αποδεκτών στόχων και συντονισμό για την προώθησή τους. Μια τέτοια αντίληψη απαιτεί ριζικές αλλαγές, πρωτίστως στους ίδιους τους θεσμούς, αλλά και νέες, συνολικές προτάσεις διεξόδου από την κρίση και την κατά συρροή καταπάτηση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας.